De aanloop

Geschreven door: | Gepost op: | Categorie:

Vrieeend,

Vorig weekend was koud, nat en grijs. We kregen er zelfs in de late namiddag wat bliksems en donderslagen bovenop. Geen dag om op je knieën door de tuin te kruipen en te gaan ruiken aan de vers opgeschoten bloemen. De tijm, bijvoorbeeld, staat volop in bloei en dat is een gebeuren waarin een of andere purperen hoogheid zich heel hard zou verblijden. Maar het was, zoals gezegd, geen dag om buiten te komen.

Wat doet een mens dan zoal? Zijn kamer eens opruimen? Zich in stilte bezighouden? De vloer aanvegen? De binnengewaaide pollen buitenblazen? De lucht klaren? Maar neen gij.

Ik begon te binge-luisteren naar een oude Klara-podcast over het leven van Louis XIV, helder verteld door Johan Op De Beeck. Te her-beluisteren, moet ik zeggen want ik was er een paar jaar geleden ook als eens doorgegaan. Straks ontvang ik het nieuwste boek van de maker dezes: "De Franse Revolutie (deel 1)".

De colère van de toenmalige Gillets Jaunes vond een uitweg in de bestorming van de Bastille en veranderde het aanzicht van West-Europa. En toen volgde de Terreur, en toen kwam Napoleon, en toen maakte Waterloo een einde aan de verlichte gedachten van Liberté, Égalité, Fraternité en katapulteerden de Britten Europa honderd jaar terug in de tijd. Maar dat alles zal ik graag uitgebreid vernemen in het boek dat me beloofd werd.

De podcast over het leven van de Zonnekoning is een mooie aanzet om naar de revolte uit 1789 toe te werken. Ik heb ervaren dat een beetje voorkennis helpt bij het begrijpen waar de grote kantelmomenten uit onze geschiedenis hun oorsprong vinden.

Het bestaan van de gewone Fransoos was ten tijde van Louis XIV echt geen pretje. Terwijl de toenmalige oligarchen als motten rond hun zonnekoning fladderden, werden de kleine luitjes met strenge hand aangemaand om belastingen te betalen en te gaan vechten in oorlogen tegen Spanje, Oostenrijk, de Nederlanden en Engeland. Opeenvolgende strenge winters zorgden voor een ongeziene hongersnood, de prijzen van levensmiddelen, elektriciteit, gas en olie stegen tot recordhoogte. Godsdienstwaanzin, intolerantie en racisme noopte vele duizenden uit heel Europa te emigreren naar de Nieuwe Wereld of naar Kaapstad… Tegelijk stimuleerde het hof te Versailles de schone kunsten en gooide het geld door ramen en deuren naar buiten. Alles is dubbel.

Soit, ik moet je het hele verhaal hier niet vertellen. Je kan dat zelf allemaal opzoeken of beluisteren. Maar ik liet me uren aan een stuk door de stem van Johan Op De Beeck meevoeren naar een vergane doch zeer herkenbare wereld. Ik werd gegrepen door de barok van Lully, Marain Marais, Sainte-Colombe, Charpentier, Couperin en Rameau. En soms ontdekt een mens eens iets nieuws. Ik hoorde “L’Orphée” van Luigi Rossi en hapte naar adem.

Zaterdagavond sneed ik me een zoete Noir de crimée-tomaat in schijfjes, legde er een stukje Mozzarella bovenop, hakte wat verse basilicum, maalde een beetje Szechuanpeper over dit alles en goot er een geutje olijfolie van een goed jaar bovenop. Ik beeldde me in dat ik in een hoek van de Salon d'Apollo in het kasteel van Versailles zat en doopte een korst brood in de olijfolie. ‘Dormite begl'occhi, dormite (slaap met je ogen, slaap)’, zongen mannen- en vrouwenstemmen in een ingetogen harmonie en ik wenste dat ik dit moment voor eeuwig in de tijd zou kunnen bevriezen.

Zaterdag werd zondag en mijn oor kleefde nog steeds aan de luidsprekers. Ik suste mijn geweten met de gedachte dat het buiten nog altijd grijs en kil was en kroop onder een warm dekentje. En Johan Op de Beeck vertelde maar verder, heel de zondag door. Over de vele ziektes van Louis XIV, hoe zijn rijk langzaam ten onder ging, hoe hij zijn troonopvolgers één voor één zag sterven. Zijn zoon, zijn kleinzoon, alle werden ze geveld door virussen waartegen in die tijd geen remedie voorhanden was. Ik kreeg zowaar compassie met de man achter het koningsmasker. Van vergoddelijkte mens terug naar vermenselijkte god. Hij werd koning van Frankrijk als vierjarige kleuter, zijn kroon werd bij zijn overlijden overgedragen op zijn achterkleinzoon, op dat moment een vijfjarige kleuter. Vijftien jaar na de dood van opvolger Louis XV zou de Franse Revolutie een einde maken aan de tijd van de Franse koningen en zou op zijn beurt de kleinzoon van Louis XV, Louis XVI, zijn hoofd verliezen.

Mijn grootvaders overgroottante had een broer die soldaat van Napoleon was geweest. Hij sneuvelde in Berlijn. Dat is lang geleden, maar niet zó lang geleden. Mijn grootvader zat als kind op de schoot van iemand die hem uit eerste hand over die tijd kon vertellen. Slechts zeven of acht generaties scheiden ons van de Franse Revolutie. Het geeft te denken.

’s Avonds hoorde ik dat Macron herverkozen was en ik voelde me een beetje opgelucht.

Via dit formulier kan je me een persoonlijk berichtje sturen
Schrijf me in op de blog en stuur me een bericht als er een nieuwe brief is

Volg de blog via RSS Feed

Via RSS Feed kan je op de hoogte blijven van nieuwe posts in deze blog. In je browser installeer je hiervoor een kleine extensie. Voor Chrome bijvoorbeeld vind je die hier. Voor Safari kan je deze installeren, en voor Firefox heb je een keuze aan RSS Feeders via deze link.

2081 Chemin de Counillière
83149 Bras
France

© Hans Lengeler 2020
Update 2022
www.webdesign-prepress.com

Deze site gebruikt 1 cookie om het aantal lezers te meten. Ce site utilise 1 cookie pour mesurer le nombre de visiteurs.