Bro

Geschreven door: | Gepost op: | Categorie:

Vrieeend,

We brachten een bezoekje aan de enige mens die ik “bro” noem terwijl hij strikt genomen geen broer van me is. Soms zeg ik ook wel eens “bro” tegen mijn echte broers, maar niet vaak. Tegen mijn echte broers zeg ik meestal “broer”, dat is spontaan zo gegroeid. Op sommige aansprekingen rust een soort exclusiviteit. Zo heb ik lang getwijfeld of ik mijn blogs wel zou beginnen met “vrieeend”, omdat ik die titel enkel gebruik voor mijn vrieeend uit Kaapstad. Ik hoop dat hij me dit vergeeft want ik reserveer nu voor hem het “vrieeeeend” (let op een veelvoud aan eeeee‘s) in plaats van het kortere “vrieeend”. Maar het klinkt zo mooi. Vrieeend! En ere wie ere toekomt, het was mijn vrieeeeeend die er ooit mee begon me vrieeeeeend te noemen, en ik volgde met graagte dat voorbeeld. Hij begrijpt ongetwijfeld dat er een vorm van dankbaarheid spreekt uit het opentrekken van dit woord.

Bro nu. Bro huurt een huisje aan de zuidkant van de bergen van La Sainte Baume. Wij wonen aan de noordkant. En net omdat het massief van La Sainte Baume tussen ons in ligt, zou een vogel vijfendertig kilometer door de warme lucht moeten vliegen maar moeten vleugellozen zoals wij zestig kilometer kronkelen door valleien en ravijntjes. Noch Mia, noch ik vinden dat erg. We rijden met de ramen open zodat de geuren kunnen binnendringen. Dat de warme lucht zo ook zijn weg vindt naar onze cocon op wielen nemen we er bij. Als je langs een rij platanen rijdt, voel je de temperatuur meteen dalen. We winden ons een beetje op over het feit dat er zoveel houtkap heeft plaatsgevonden in de wereld want we voelen het aan den lijve. Bomen houden water vast en halen de temperatuur naar beneden. ‘Er moeten bomen geplant worden. Massa‘s bomen. Overal’, zeggen we tegen mekaar, prekend in onze eigen kerk. Maar we menen het. 

In de tuin van het huurhuisje van Bro zitten we onder het gebladerte van een Smalle Olijfwilg. Ik vind dat ik de naam van deze boom met hoofdletters mag schrijven. Het is vanuit eerbied ingegeven. Drank en hapjes vinden hun weg naar onze buik en stijgen ons naar het hoofd, daar in de schaduw. Bro heeft zijn Eva gevonden en daar mag al eens op geklonken worden. Het klikt tussen drie generaties daar bij Bro en zijn Eva, en we denken dat de algoritmen van het universum hen gunstig gezind zijn. Dat mag ook al eens gebeuren, we kennen er anderen waar het blijft schuren en wringen en waar de scherpe kanten er nooit af zullen gaan. Maar wie ben ik? Laat ik me daar niet mee bemoeien.

We bezoeken samen Le Castellet, een middeleeuws dorpje op een heuvel met uitzicht op zee. Het dorp heeft een hoog Durbuy-gehalte. Alle echte authenticiteit is vervangen door winkeltjes waar je namaak-authenticiteit kan kopen. Tafellakens met Provençaalse motieven, vervaardigd ergens in een deel van de wereld waar arbeid zo goedkoop is dat zelfs met de transportkosten erbij het plaatje nog steeds gedekt is. De belasting op het milieu wordt vooralsnog niet door de handelaar vergoedt in harde valuta, dus kan het, economiegewijs. Provençaals keukengerief en olijfkannetjes met bijhorende print staan uitgestald naast plastieken cicades die middels een klein batterijtje en mini-luidsprekertje tjirpgeluiden maken. Als je ze uit zet, hoor je de echte levende exemplaren vanuit hun schuilplaatsen concerteren. De kinderen vinden het dorpje voorlopig nog steeds prachtig want er is veel dat hen prikkelt en ze hebben wat vakantiegeld te spenderen. Bro zal over dit alles zeker een gedicht componeren want dat is wat hij doet, dichten. En openen natuurlijk, dat ook is de taak van de dichter.

In het kerkje vinden we een borstbeeld van Saint-Etienne die op een heel sympathieke wijze zijn vingers opsteekt. ‘Peace bro’, denk ik.

Via dit formulier kan je me een persoonlijk berichtje sturen
Schrijf me in op de blog en stuur me een bericht als er een nieuwe brief is

Volg de blog via RSS Feed

Via RSS Feed kan je op de hoogte blijven van nieuwe posts in deze blog. In je browser installeer je hiervoor een kleine extensie. Voor Chrome bijvoorbeeld vind je die hier. Voor Safari kan je deze installeren, en voor Firefox heb je een keuze aan RSS Feeders via deze link.

2081 Chemin de Counillière
83149 Bras
France

© Hans Lengeler 2020
Update 2022
www.webdesign-prepress.com

Deze site gebruikt 1 cookie om het aantal lezers te meten. Ce site utilise 1 cookie pour mesurer le nombre de visiteurs.